„Przepraszamy za zaistniałą sytuację” – to chyba najczęściej używany w korespondencji firmowej i urzędowej zwrot w funkcji przeprosin. Niestety, z powodu szablonowości i ogólnikowości zalicza się go do wypowiedzi o funkcji magicznej. Żartobliwie mówimy wówczas o języku abrakadabra, korporacyjnym pitu-pitu.

W komunikacji urzędowej grzeczne i szczere akty przeprosin są bardzo ważną praktyką, która może poprawić relacje władzy z obywatelem oraz wzmocnić zaufanie do ekspertów.

Jak przepraszać z klasą?

Oto zasady na szóstkę z etykiety:

  1. Przeprosiny to akt osobisty, przepraszaj zatem per „ja”, a nie per „my” ( Przepraszam…, a nie: Przepraszamy…). Wyjątkiem są media społecznościowe – tu instytucje powinny kajać się zbiorowo (jako „my”).
  2. Przepraszaj za konkretne działania i zdarzenia, a nie ogólnikowo („Przepraszam, że portal Funduszy Europejskich nie działał”; a nie: „Przepraszam za zaistniałą sytuację”).
  3. W przeprosinach używaj zwrotów grzecznościowych do osoby przepraszanej („Olu, przepraszam, że pomyliłem Twoje imię”; „Wysoki Sądzie, bardzo przepraszam za powołanie się na wyrok wygenerowany przez AI”).
  4. Za poważne błędy przepraszaj na początku wiadomości („Panie Adamie, najmocniej przepraszam za…”), za drobne uchybienia przepraszaj w ramach pożegnania („Przepraszam za tę sytuację i łączę wyrazy szacunku”). Za poważne awarie lub błędy przepraszaj kilka razy (na wstępie, w środku i raz jeszcze – na zakończenie).
  5. Pamiętaj, że długość fragmentu, w którym przepraszasz, jest wprost proporcjonalna do winy, którą na siebie bierzesz. Bardzo długie przeprosiny wpływają na wyobrażenia czytelników co do wielkości winy i oczekiwanego zadośćuczynienia.
  6. Do przeprosin nie dodawaj wymówek (zwykle po słowie „ale”, np. „Przepraszamy za opóźnienie pociągu, ale na ostatniej stacji pasażerowie lokowali się zbyt długo”).
Podpowiedź

Poniżej wpisz treść podpowiedzi

Praktyczna wskazówka

Gdy przepraszasz, unikaj frazy „Przykro mi”. Te słowa często komunikują odmowę, czasem wprowadzają unik, a niekiedy nawet wyrzut. Porównaj: „Przykro mi, ale nie możemy uznać Pani reklamacji” (odmowa); „Przykro mi z powodu tej pomyłki (unik, pozorne przeprosiny); „Przykro mi, że tak emocjonalnie odbiera Pan ocenę projektu” (wyrzut).




 

Szukasz wsparcia z Funduszy Europejskich? Zawsze
możesz liczyć na naszą pomoc